Biblioteka Celsusa to prawdopodobnie najbardziej charakterystyczny budynek powszechnie kojarzony z Efezem, fotografowany tysiące razy dziennie. Jednak temu imponującemu pomnikowi wzniesionemu, aby uczcić, a zarazem pochować wybitnego polityka, warto przyjrzeć się znacznie bliżej, niż tylko robiąc sobie kolejne selfie przed pospiesznym przejściem dalej.

Wzniesiony nieopodal dawnej Bramy Charisiusa (Edirnekapı) w Murach Teodozjańskich Konstantynopola, meczet Mihrimah Sultan w Karagümrük jest drugim – i większym – z dwóch meczetów ufundowanych przez ukochaną córkę Sulejmana Wspaniałego. W przeciwieństwie do swojego mniejszego imiennika po drugiej stronie Bosforu, w Üsküdarze, ten położony po stronie europejskiej meczet majestatycznie góruje na jednym z najwyższych wzgórz Stambułu, emanując duchową potęgą i architektoniczną gracją. To właśnie tutaj, pośród echa bizantyjskiej przeszłości miasta, spotykają się wizja Mihrimah Sultan – pełna pobożności i splendoru – oraz geniusz architektoniczny Sinana, zaklęte w kamieniu i świetle.

Mury Lądowe Konstantynopola, jeden z najdłuższych i najstarszych zachowanych systemów obronnych w Europie, rozciągają się na długości 7,2 kilometra i wyznaczają zachodnią granicę tzw. Historycznego Półwyspu dzisiejszego Stambułu. Pochodzące z pierwszej ćwierci V wieku n.e. i wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1985 roku, mury obejmują Mury Teodozjańskie o długości 5,7 km oraz Mury Blacherny, stanowiące odcinek rozciągający się od Pałacu Tekfur (Pałacu Porfirogenety) do wybrzeża Złotego Rogu. Mury Lądowe przez stulecia odgrywały kluczową rolę w obronie Konstantynopola. Posiadają liczne bramy, z których część pochodzi z okresu wschodniorzymskiego (bizantyjskiego), a część — z późniejszych, osmańskich czasów.